Cup-Info

หาระดับคั่วที่ใช่ของตัวเอง ไล่ชิมคั่วอ่อน กลาง เข้ม อย่างไรไม่ให้สับสน

หาระดับคั่วที่ใช่ของตัวเอง ไล่ชิมคั่วอ่อน กลาง เข้ม อย่างไรไม่ให้สับสน
ที่มา: Wikimedia Commons

กาแฟเปรี้ยวไม่ได้แปลว่ากาแฟเสีย และกาแฟที่ขมเข้มก็ไม่ได้แปลว่ากาแฟดีกว่า ความเข้าใจสองข้อนี้ทำให้คนจำนวนมากเลิกลองคั่วอ่อนตั้งแต่แก้วแรก และวนอยู่กับคั่วเข้มโดยไม่รู้ว่ายังมีรสแบบอื่นที่อาจชอบกว่า

ความเปรี้ยวในคั่วอ่อนเป็นความเปรี้ยวแบบผลไม้ ส่วนความขมในคั่วเข้มมาจากการคั่วที่นานและร้อนกว่า ทั้งสองแบบเป็นสไตล์ ไม่ใช่ระดับคุณภาพ การหาว่าตัวเองชอบระดับไหนจึงต้องชิมเทียบกันจริงๆ ทีละขั้น

ขั้นที่หนึ่ง: รู้ก่อนว่าแต่ละระดับมักให้รสแบบไหน

ไม่ต้องจำเป็นตำรา แค่มีภาพคร่าวๆ ไว้ในหัว

ถ้าเคยสงสัยว่าคำบนถุงอย่างเบอร์รีหรือดอกไม้มาจากไหน ลองอ่านความหมายของคำบรรยายรสที่เขียนไว้หน้าถุง จะช่วยให้ขั้นต่อไปง่ายขึ้น

ขั้นที่สอง: ซื้อถุงเล็กสามระดับมาพร้อมกัน

ซื้อถุงเล็กที่สุดที่ร้านมี คั่วอ่อน กลาง และเข้มอย่างละถุง ถ้าเป็นไปได้ให้มาจากร้านคั่วเดียวกัน เพราะแต่ละร้านเรียกระดับคั่วไม่เหมือนกัน คั่วกลางของร้านหนึ่งอาจใกล้เคียงคั่วเข้มของอีกร้าน ถ้าไม่แน่ใจให้ถามคนขายว่าถุงไหนอ่อนกว่ากัน

บางคนชอบไปถึงต้นทาง การขึ้นไปเดินดูไร่บนดอยและคุยกับคนปลูกทำให้เห็นว่าเมล็ดเดียวกันถูกนำไปคั่วได้หลายระดับ

ขั้นที่สาม: ชงทุกถุงด้วยวิธีเดียวกัน

ถ้าวันหนึ่งดริป อีกวันใช้หม้อต้ม ผลที่ได้จะปนกันจนบอกไม่ได้ว่าต่างเพราะคั่วหรือเพราะวิธีชง ให้เลือกวิธีที่ทำบ่อยที่สุด ใช้ปริมาณผงและน้ำเท่าเดิม แล้วชงสามแก้วติดกันในวันเดียว ชิมตอนอุ่นและตอนเริ่มเย็น เพราะรสจะเปลี่ยนไปตามอุณหภูมิ

ใครที่สนุกจนอยากรู้ว่าความร้อนเปลี่ยนเมล็ดอย่างไร ลองคั่วเมล็ดดิบเองด้วยกระทะในครัวสักครั้ง จะเห็นสีเปลี่ยนจากเขียวไปน้ำตาลทีละช่วง

ขั้นที่สี่: จดคำที่รู้สึก ไม่ต้องเป็นคำสวย

เขียนสั้นๆ ข้างแต่ละแก้ว เช่น เปรี้ยวแบบส้ม หวานติดปลายลิ้น ขมแบบช็อกโกแลตดำ หรือแค่ “ชอบ” “เฉยๆ” “ไม่ชอบ” คำง่ายๆ ที่เป็นของเราเองมีค่ากว่าคำในตำรา

การชิมเทียบทีละน้อยแล้วจดไว้เป็นหลักเดียวกับคนที่ค่อยๆ ค้นหาแนวไวน์ที่เข้ากับรสนิยมของตัวเอง คือไม่ได้หาว่าอะไรดีที่สุด แต่หาว่าอะไรถูกปากเรา

ขั้นที่ห้า: คิดถึงนมด้วย

ถ้าส่วนใหญ่ดื่มกาแฟใส่นม ให้ลองเติมนมในทั้งสามแก้วด้วย คั่วอ่อนที่ดื่มเปล่าแล้วสดชื่น พอใส่นมอาจจางหายไป ขณะที่คั่วกลางค่อนเข้มมักยืนรสได้ดีกว่า คนที่ดื่มดำล้วนอาจได้คำตอบต่างจากคนที่ดื่มลาเต้ทุกเช้า

อีกเรื่องที่มักเข้าใจผิดคือคิดว่าคั่วเข้มคาเฟอีนสูงกว่ามาก ความจริงรสขมไม่ได้บอกปริมาณคาเฟอีน การเลือกระดับคั่วจึงควรเลือกจากรสที่ชอบ ไม่ใช่จากความหวังว่าจะตื่นกว่า

ขั้นที่หก: ชอบระดับไหนแล้ว ค่อยขยับไปข้างๆ

เมื่อรู้แล้วว่าชอบคั่วกลาง ไม่ได้แปลว่าต้องดื่มคั่วกลางไปตลอด ลองขยับไปคั่วกลางค่อนอ่อนหรือค่อนเข้ม หรือลองเมล็ดจากแหล่งปลูกอื่นในระดับคั่วเดิม จะเริ่มเห็นว่ารสที่ชอบมาจากทั้งระดับคั่วและตัวเมล็ด และรสนิยมของเราก็เปลี่ยนไปได้ตามเวลา ลองชิมเทียบใหม่ทุกครั้งที่รู้สึกว่าแก้วประจำเริ่มน่าเบื่อ